سندرم پیش از قاعدگی (PMS) مجموعهای از علائم جسمی، احساسی و رفتاری است که معمولاً در یک تا دو هفته قبل از شروع قاعدگی رخ میدهد و پس از شروع پریود به تدریج کاهش مییابد. علائم رایج آن شامل تغییرات خلقی، تحریکپذیری، خستگی، نفخ شکم، درد سینهها، سردرد و اختلال در خواب است. علت دقیق PMS هنوز مشخص نیست، اما تغییرات هورمونی و نوسانات سطح سروتونین نقش مهمی در بروز آن دارند. این وضعیت در بسیاری از زنان رخ میدهد و شدت آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
شایعترین علائم PMS شامل:
- نوسانات خلقی
- احساس ناراحتی ، اضطراب یا تحریک پذیری
- خستگی یا مشکل خواب
- نفخ یا درد شکم
- حساسیت پستان ها
- سردرد
- پوست لکه دار یا موهای چرب
- تغییر در اشتها و میل جنسی
در مورد PMS (سندرم قبل از قاعدگی) چه کاری می توانم انجام دهم؟
ورزش منظم یک رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید به مقدار کافی بخوابید – 7 تا 8 ساعت توصیه می شود سعی کنید با انجام یوگا یا مدیتیشن استرس خود را کاهش دهید برای تسکین درد از مسکن هایی مانند ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کنید علائم خود را حداقل برای 2 تا 3 دوره قاعدگی یادداشت کنید و در صورت نیاز به پزشک اطلاع دهید. نباید ها در دوران قبل از قاعدگی خودداری از سیگار و دخانیات عدم مصرف الکل و نوشیدنی های الکلی مشاوره با پزشکدر این موارد به پزشک عمومی مراجعه کنید:
کارهایی که می توانید برای کمک به کاهش علائم انجام دهید، کارساز نیستند.
علائم شما بر زندگی روزمره شما تأثیر می گذارد پزشک عمومی می تواند به شما در مورد روش های درمانی کمک کند.
در مواردی که علائم پیش از قاعدگی شدید باشند و نتوان با روش های مختلف به کاهش علائم کمک کرد، در برخی موارد نیاز است که به پزشک مراجعه شود و از روش های دیگری کمک گرفت.

درمان علائم پیش از قاعدگی (سندرم قبل از قاعدگی)
درمان علائم پیش از قاعدگی (PMS) شامل روشهای مختلفی است، از جمله:
- تغذیه سالم: کاهش مصرف نمک، کافئین و قند
- ورزش منظم: بهبود خلقوخو و کاهش نفخ
- داروهای مسکن: مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن برای کاهش درد
- مکملها: مثل ویتامین B6، کلسیم و منیزیم
- مدیریت استرس: از طریق یوگا، مدیتیشن یا خواب کافی
- قرصهای ضدبارداری: برای تنظیم نوسانات هورمونی
- مشاوره روانشناختی یا رفتاردرمانی در موارد شدیدتر
علل PMS (سندرم قبل از قاعدگی)
علل سندرم پیش از قاعدگی (PMS) بهطور کامل شناخته نشدهاند، اما عوامل زیر در بروز آن نقش مهمی دارند:
- نوسانات هورمونی (استروژن و پروژسترون) در چرخه قاعدگی
- کاهش سطح سروتونین در مغز که بر خلقوخو و خواب اثر میگذارد
- استرس و فشار روانی بالا
- کمبود برخی مواد مغذی مانند ویتامین B6، منیزیم و کلسیم
- ژنتیک؛ سابقه خانوادگی ممکن است احتمال بروز PMS را افزایش دهد
- سبک زندگی ناسالم مثل تغذیه نامناسب، کمخوابی و بیتحرکی
این عوامل بهصورت ترکیبی میتوانند شدت و نوع علائم PMS را در هر فرد متفاوت کنند.



0 Comments